Konkurs: Wymyśl zakończenie powieści

W związku z dzisiejszą premierą Wstydu Rachel Van Dyken (nad którym mój blog miał zaszczyt objąć patronat medialny) mam dla was konkurs w którym do wygrania będą dwa egzemplarze tego tytułu. Ciekawi zadania? Tego co tym razem wymyśliłam? 

Lisa ma sekret, pewną wstydliwą tajemnicę, której nie chce nikomu ujawniać. Wstydzi się jej, tego co robiła i dlaczego godziła się na wszystko o co była proszona. Dziewczyna zmaga się też z traumatycznymi wspomnieniami, brakiem samoakceptacji oraz, co gorsza, anonimowymi pogróżkami – coraz częstszymi i bardziej przerażającymi. Jakby tego było mało na uczelni pojawia się profesor Blake, który od początku żywi do niej niechęć a nawet nienawiść. Jaki jest tego powód? Jaką wstydliwą tajemnicę skrywa młoda kobieta? I kto usilnie wysyła anonimy Lisie?

Regulamin:
1. Organizatorem konkursu jest autorka bloga "Zapatrzona w książki".
2. Konkurs trwa od 10.09.2015 r. do 26.09.2015 r. (do godziny 23.59).
3. Wyniki zostaną ogłoszone na blogu do dziesięciu dni roboczych od zakończenia konkursu.
4. Zwycięzca jest zobowiązany wysłać maila z danymi adresowymi na adres konkursyb@o2.pl w ciągu trzech dni od momentu ogłoszenia wyników. Po tym terminie nastąpi wybór nowego zwycięzcy.
5. Sponsorem nagród jest  wydawnictwo Feeria
6. Aby wziąć udział w konkursie należy pod tym postem pozostawić komentarz, który będzie zawierał Wasz adres mailowy, oraz odpowiedź na zadanie. 
7. Zadanie: Wymyśl zakończenie powieści.
8. W konkursie mogą wziąć udział jedynie osoby posiadające adres korespondencyjny w Polsce.
9. Do zdobycia są książki, których fundatorem jest wymienione wyżej wydawnictwo,  a wartość nagrody jest równoznaczna z kwotą znajdującą się na jej okładce.
10. Zwycięzcami konkursu zostaną dwie osoby, których wypowiedzi najbardziej przypadną do gustu autorce bloga "Zapatrzona w książki”.
11. Prawo do składania reklamacji w zakresie niezgodności przeprowadzenia konkursu z Regulaminem, służy każdemu uczestnikowi w ciągu trzech dni od daty wyłonienia jego laureatów. Należy je zgłaszać w formie e-maila na adres: konkursyb@o2.pl.




Powodzenia!

5 komentarze:

  1. Znów - jestem zauroczona twoim pomysłem na zadanie konkursowe. :D
    Aczkolwiek książka w ogóle mnie nie ciekawi i nie zależy mi na jej posiadaniu, także życzę szczęścia i weny, wszystkim, którzy biorą udział w konkursie! :)
    Pozdrawiam,
    Sherry

    OdpowiedzUsuń
  2. E-mail: goschebooks@gmail.com
    Odpowiedź:
    Myślę, że Lisa mogłaby być zamieszana w morderstwo, które ukrywa. Osoba, którą zabito wykorzystywała Lisę seksualnie, a z powodu tego, że bohaterce całe życie wmawiano, że jest nikim (przez rodzinę na przykład) godziła się na to. Dlatego tak bardzo się tego wstydzi. Uciekając na studia chciałaby mieć szansę na nowe życie, jednak na jej drodze staje profesor Blake, który podążał za Lisą.
    Jak by się później okazało, bohaterowie zakochują się w sobie, do czego Blake próbuje nie dopuścić. Jego przybycie byłoby z powodu zniszczenia Lisy, bo osoba która została zabita była by na przykład jego bratem, albo nawet ojcem. Blake jednak nie wie, że to nie Lisa go zamordowała. Pogróżki zaś byłyby spawką zabitego człowieka, który jakby się okazało żyje, ale upozorował swoją śmierć nie chcąc ponieść kary za swoje czyny.
    Wszystko by skończyło się zamknięciem człowieka w więzieniu (tego, który upozorował swoją śmierć), za wykorzystywanie Lisy (i nie tylko jakby się okazało) i za groźby. Profesor Blake za wszelką cenę chciałby przeprosić bohaterkę za podejrzenia, jednak dziewczyna byłby nie ugięta. Po jakimś czasie przyjęłaby przeprosiny i starała się znów zaufać profesorowi.
    Trochę pomieszane, ale właśnie takie mam wyobrażenie ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Kiedy Lisa była mała, brała udział w eksperymencie naukowym. Sprawdzano w nim, jak wiele poleceń może wykonać dziecko, jeśli wydaje je osoba ciesząca się społecznym autorytetem. Lisa wstydzi się, bo wykonywała wszystkie. Naciskała dźwignię i osoby po drugiej stronie lustra były traktowane kolejnymi dawkami napięcia. Wstydzi się, bo nie chodziło tylko o to, że pan w fartuchu i srebrnych okularach ją o to poprosił. Lisa widziała za lustrem śliczne dziewczynki z długimi warkoczykami. Sama była pulchnym dzieckiem z krzywym zgryzem i masą kompleksów, które zabrała ze sobą nawet na studia. Lisa wstydzi się, bo widok krzywdy tamtych dzieci w głębi duszy sprawiał, że czuła się lepiej. Dziewczyna nie wie, że osoby po drugiej stronie lustra udawały ból. Jej przyjaciółka z dzieciństwa o tym wiedziała, bo jej ojciec - profesor Blake, był jednym z naukowców pracujących przy eksperymencie. Myślała, że Lisa jest jej prawdziwa przyjaciółką i nigdy nie wybaczyła jej tego, że zrobiła wszystko, co kazał jej lekarz, nawet jeśli teoretycznie sprawiało jej to ogromny ból.
    W zakończeniu wychodzi na jaw, że to ona wysyłała Lisie anonimy, chcąc się zemścić za tamto wydarzenie z dzieciństwa. Profesor Blake żywił do niej niechęć, bo jego córka z radosnej dziewczynki zmieniła się w ponure dziecko - a potem nastolatkę z psychopatycznymi predyspozycjami. Kiedy Lisa odkrywa, że to ona stoi za wszystkim, usiłuje się z nią pogodzić, ale bezskutecznie. Wywiązuje się bójka, pada strzał i jedna z dziewczyn ginie. Okazuje się, że to Lisa. Profesor Blake razem z córką pozbywają się jej ciała i wyjeżdżają z miasta.
    mail:igaanime@wp.pl
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  4. Stoję nad przepaścią. Kompletnie nie wiem jak się tu znalazłam. Czy to kolejny sen czy prawdziwe życie? Ostatnimi czasy wszystko stawało się zamglone, niczego nie byłam pewna. Moje leki miały poważne skutki uboczne, czego mogłam się spodziewać, są wciąż testowane, jednak musiałam spróbować. Życie nauczyło mnie, by nigdy się nie poddawać, by walczyć. Potrząsam głową, chcę się wybudzić z tego koszmaru, o ile to w ogóle jest koszmar. W mojej okolicy nie ma urwisk, więc liczę, że to jest sen. Budzę się, gdy otwieram oczy, pokój wiruje mi przed oczami, świat realny zlewa się z nierealnym. Moje życie to ciągłe starcie, by przeżyć jeszcze jeden dzień. Dziś znów próbuję. Wstaję, idę do kuchni zaparzyć kawę, ten jeden zwyczaj wciąż ze mną został. Czuję jej aromat i to ona stawia mnie na nogi, nie na długo jednak. Nie chcę umierać, nie chcę, nie chcę. Jednak czuję, że kawa na długo nie pomoże, pozostała tylko część dawnej, pewnej siebie mnie. Dawna Lisa zniknęła i nawet, jeśli uda mi się dojść do siebie, zawsze będę tylko sowim własnym cieniem, powłoką z pustym wnętrzem.

    Pozdrawiam,
    patrycja.dorotka@gmail.com

    OdpowiedzUsuń
  5. Kiedy Lisa była mała
    została przez los napiętnowana.
    Każdy dzień był dla niej torturą,
    jednak to życie stało się dla niej druga naturą.
    Zamknięta w sobie, dla innych niedostępna
    żyje w ciemności, która jest podstępna.
    Choć było jej ciężko, jest jeszcze gorzej teraz,
    pogrózki tworzą niewyraźny przekaz.
    Profesor Blake nieprzychylnie nastawony,
    choc i on w tym świecie zagubiony.
    Sprawa zaczyna robić się poważniejsza,
    Lisa jest sama, jej dusza - coraz ciemniejsza.
    Pozostało jej więc tylko jedno rozwiązanie
    zdać się na łaskę losu i czekac na końca bliskiego nastanie.

    Pozdrawiam,
    bookowa.al@wp.pl

    OdpowiedzUsuń

Drogi Czytelniku!

Dziękuję za odwiedziny i pozostawiony po sobie ślad. Pamiętaj, proszę, o podpisie - lubię wiedzieć z kim mam przyjemność dyskutować. ;)

Pozdrawiam!