Notatki samobójcy

            „Dlaczego trzeba ostrzegać ludzi przed tym kim się jest? Dlaczego nie można być po prostu sobą?”*

            Samobójstwo kojarzy się każdemu z czymś złym i  ostatecznym. Nigdy nie wiadomo czym kieruje się potencjalny samobójca, co takiego zdarzyło się w jego życiu, że próbował odebrać sobie życie. Problemy w życiu prywatnym i służbowym, znęcanie się i wyśmiewanie przez rówieśników, brak akceptacji, choroba? Jak silne muszą być te działania by doprowadzić do ostateczności?

            Piętnastoletni Jeff próbował odebrać sobie życie, na szczęście udało się go uratować, ale w skutek swoich działań trafia do szpitala psychiatrycznego. Ma tam spędzić czterdzieści pięć dni w ramach pewnego projektu. Gdy do chłopaka dociera wreszcie gdzie jest żąda wypuszczenia, kiedy uświadamia sobie, że to nic nie da postanawia sobie, że nie będzie współpracował z żadnym lekarzem i postara się przetrwać te dni, które dzielą go do opuszczenia tego miejsca. Nastolatek przed nikim, nawet samym sobą, nie chce przyznać co popchnęło go do tej samobójczej próby. Z czasem jednak, wbrew samemu sobie coś się w nim zmienia. Czy Jeff ujawni motywy swojego działania? Jak zakończy się jego pobyt w tym miejscu?

            Kolejna książka z serii Zbliżenia za mną. I choć są one kierowane do nastolatków, napisane w lekki sposób, typowo młodzieżowym językiem, zawierają w sobie prawdę o życiu. Przekazana gdzieś między wierszami, trafiająca do serca i zmuszająca do przemyśleń. Czy i w przypadku najnowszej części tego cyklu było tak samo?

            Mogłoby się wydawać, że temat samobójstwa będzie smutny i trudny do przebrnięcia dla potencjalnego czytelnika, ale Ford stworzył historię która porusza, ale nie przygnębia i nie wywołuję ponurych myśli. Trudny i bolesny temat dla głównego bohatera został urozmaicony jego czarnym poczuciem humoru, który wywołuje nie raz i nie dwa śmiech. Ważne w takich pozycjach jest to by autor umiał oddać emocje targające bohaterem, tak aby czytelnik bez reszty oddał się czytanej pozycji i zatracił się w emocjach przekazywanych na przewracanych stronach. No i temu autorowi to się udało. Stworzył powieść, która bez problemu pozwala wczuć się w dziejące się wydarzenia. Co ważniejsze publikacja ta nie traktuje tylko o samym samobójstwie, ale również o próbie poradzenia sobie w życiu, zaakceptowania siebie takim jakim się jest oraz znalezieniu odwagi by ujawnić prawdę o sobie rodzinie i bliskim. Droga ta nie jest prosta, spotyka się na niej wiele przeszkód, ważne jednak by umieć zawalczyć o swoje życie.

            Książka ta wbrew pozorom jest lekką i zabawną pozycją, która mimo tego porusza i zmusza do refleksji. Wciąga od samego początku i nie pozwala o sobie zapomnieć, bez żadnych problemów wczułam się w tekst i emocje z niego płynące. Posiada on niesamowitą głębię, która trafiła do mnie i pozostawiła trwały ślad. Wszystko dzieje się wciągu czterdziestu pięciu dni i ani przez chwilę nie czułam znużenia czy zniecierpliwienia. Choć akcja toczyła się wolno i miarowo w tym przypadku ważniejszy był przekaz emocji, o którym już nie raz wspominałam powyżej. Bardzo mi się podobało to, że autor zadbał o detale i skupił się nie tylko na głównej postaci, ale i tych pobocznych. Śledząc notatki Jaffa zagłębiłam  się w jego portret psychologiczny, ale również poznałam resztę „ekipy”, która również wywołała emocje, niektórych polubiłam bardziej, a niektórych mniej.

            „Notatki samobójcy” są książką, którą mogę polecić każdemu czytelnikowi, niezależnie od wieku. Książka jest pełna czarnego humoru, trafnych przemyśleń dotyczących życia. Czyta się ją szybko i z prawdziwą ciekawością. Michael Thomas Ford miał fajny pomysł na książkę i w pełni go wykorzystał.



*str. 241
Autor: Michael Thomas Ford
Tytuł: Notatki samobójcy
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Rok wydania: 25 lipca 2012
Liczba stron: 280

Zbliżenia:
Zanim umrę | Dieta (nie) życia | Niewdzięczna pamięć | Milczenie | Dziecko z chmur | Droga pod wiatr | Opowieść ojca. Przez mongolskie stepy w poszukiwaniu cudu | Domowy poradnik umierania | Szczeniak. Jak labrador ocalił chłopca z ADHD | Dłoń | Dwa wybory | Najgorsza rzecz jaką zrobiła | Zapiski niewidomego taty | Nienawiść | Używane serca | Notatki samobójcy


16 komentarze:

  1. Kiedyś możliwe, że sięgnę, tematyka ciekawa :)

    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Na razie mam inne plany czytelnicze, choć książka brzmi interesująco, mimo takiej trudnej tematyki. Ciekawi mnie ta "niesamowita głębia" tej lektury :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Przeczytam tę książkę, przyznam że bardzo mnie zaciekawiłaś i gdybym tylko mogła odstawiłabym to co czytam teraz i od razu się za nią zabrała. Niestety najpierw muszę się za nią rozejrzeć.

    OdpowiedzUsuń
  4. Chętnie skorzystam z tej rekomendacji :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo intryguje mnie ta książka od dłuższego czasu.

    OdpowiedzUsuń
  6. Raczej nie przeczytam. Nie cierpię książek dla nastolatków.

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo lubię tę serię, nie czytałam jeszcze Szczeniaka, Dłoni i Domowego poradnika umierania. Notatki samobójcy też jeszcze przede mną, ale dobrze, że polecasz:)

    OdpowiedzUsuń
  8. Już gdzieś czytywałam recenzje tej książki. Jednakże nie zdołała mnie ona do siebie przekonać, więc nie przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  9. Mam zamiar przeczytać tę książkę. Dobrze, że nie jest to aż tak przygnębiająca pozycja, jak sugerują tytuł i tematyka.

    OdpowiedzUsuń
  10. Książka warta uwagi. Rewelacyjna ! Czytałam :)

    OdpowiedzUsuń
  11. ciekawe, że autorowi, pomimo przygnębiającej tematyki udało się stworzyć lekką i nie wywołującą ponurych myśli historię :) z chęcią przeczytam

    OdpowiedzUsuń
  12. Straszny tytuł książki, tematyka też poruszająca bardzo. Nie wiem czy chciałabym przeczytać tę książkę.

    OdpowiedzUsuń
  13. Zdecydowanie książka dla mnie!
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  14. Bardzo chętnie sięgnęłabym teraz po taką głęboką a jednak lekką pozycję :)

    OdpowiedzUsuń
  15. Czy jest możliwość odkupienia od cb tej książki niestety wszędzie jest niedostępna

    OdpowiedzUsuń

Drogi Czytelniku!

Dziękuję za odwiedziny i pozostawiony po sobie ślad. Pamiętaj, proszę, o podpisie - lubię wiedzieć z kim mam przyjemność dyskutować. ;)

Pozdrawiam!