„Córka Łowcy Demonów” - Jana Oliver


            „Dorośli zawsze zachowują się tak, jakby potrafili wszystko naprawić.”*

            Usiądźcie na chwilę i pomyślcie jaki świat będzie za kilka lat. Czy w waszych wyobrażeniach przyszłego życia choć raz pojawił się demon? Nie? No cóż, to raczej było do przewidzenia. Ale co jeśli za kilka lat naprawdę świat opanowały wysłannicy piekła tak odrażający, aż brakło by słów na ich opisanie... Jak zapatrujecie się na codzienne  życie z demonem, a co się z tym wiąże, ciągłym  niebezpieczeństwem?

            Siedemnastoletnią Riley Blackthorne poznajemy w momencie gdy stara się o licencję demona, a jej  mistrzem jest własny ojciec, któremu niezbyt się podoba decyzja córki. Z tego też powodu niezbyt chętnie uczy ją fachu, więc w momencie gdy umiera jest ona zdana na siebie i tłumy łowców nie przychylnie do niej nastawionych z małymi wyjątkami. Po utracie ostatniego rodzica musi sama sobie radzić i jak najszybciej dorosnąć. Jakby było mało demony znają jej imię i je wymawiają, co jest dziwne ponieważ nigdy tego nie robiły... Z jakiegoś też powodu zależy im na śmierci Blackthorne...

            Zachęcona licznymi pozytywnymi recenzjami postanowiłam sięgnąć po „Córkę Łowcy Demonów” i  z wielkimi oczekiwaniami zagłębiłam się w lekturze, czy się rozczarowałam? Chyba, a nawet na pewno w jakimś stopniu tak. Każda książka ma początek, środek i koniec, w przypadku tej mogło by nie być środka, a w ostateczności mógłby być krótszy. Nie lubię gdy w powieści ciągnie się akcja, wtedy czytanie mnie męczy i tak właśnie było w tym przypadku. Na szczęście nie było tak źle, początek i koniec historii podniosły na tyle moją ocenę o niej, że z chęcią sięgnę po jej kontynuację. Co mi się podobało to pomysł na fabułę. Demony opanowują świat i tylko łowcy są w stanie je pokonać, a raczej złapać, kościół współpracujący z  nimi. Całkowicie nowy obraz świata, który może zafascynować. W przypadku opisów świata w 2018 roku  jak najbardziej wskazane było przedstawienie ich bardzo szczegółowo. Lubię gdy moja wyobraźnia może zadziałać i dzięki szczegółowym fragmentom przenieść mnie w te miejsca i pokazać to co widzą postacie. Tak samo było z wysłannikami  Lucyfera, które były obrzydliwe. Przyznaje, że nie raz miałam ochotę ominąć te fragmenty, ale jakoś brnęłam dalej i w sumie się z tego cieszę ponieważ koniec mnie nie rozczarował. Odnoszę wrażenie iż Jana Oliver w tej części się dopiero rozkręca i jeszcze ma kilka asów w rękawie, które ujawni w dalszych częściach, co jest pewne dzięki ostatnim stronom.
            W „Córce Łowcy Demonów” poruszony jest temat dyskryminacji kobiet. Po raz kolejny widać, że mężczyzną trudno zaakceptować fakt iż kobieta może równie dobrze, a nawet lepiej wykonywać pracę co oni. Rile mimo młodego wieku pokazała, że ma charakter i nie da się zastraszyć, zna swoją wartość. Jest osobą, która pierw działa, a potem myśli i nie zawsze wychodziło jej to na dobre, ale nadrabia to jakąś wewnętrzną siłą. No i w końcu nikt nie jest ideałem. Jeszcze odnośnie postaci muszę przyznać, że pisarka się postarała i stworzyła je po mistrzowsku. Każdy miał swój charakter, nie byli szablonowi i potrafili zaskoczyć swoim zachowaniem. Niektórzy często irytują, ale chyba już taki ich urok.
             powieść polecam fanom gatunku, którzy nie zwracają uwagi na błędy i literówki, które wręcz rażą. Miałam nie wspominać o tym, ale musiałam choć napomknąć. Amerykańska autorka stworzyła coś nowego i mimo licznych niedociągnięć uważam, że warto zapoznać się z tą pozycją. 



*str.19
Autor: Jana Oliver
Tytuł: Córka Łowcy Demonów
Wydawnictwo: Replika
Rok wydania: luty 2012
Liczba stron: 395

18 komentarze:

  1. Czaję się na tą książkę, ale jak na razie się wstrzymam:) Ostatnio też zauważyłam, że w książkach tego wydawnictwa często zdarzają się literówki. To chyba o czymś świadczy...
    Pozdrawiam:D

    OdpowiedzUsuń
  2. Książka niespecjalnie mnie pociąga, a te błędy wybitnie odstraszają. :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Miałam chęć na tę książkę ale teraz za nią podziękuję. Skupie się na tym co mam w swoim stosiku :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Motyw ucierania nosa mężczyzną, którzy myślą, że wszystko potrafią lepiej niż kobiety wydaje się ciekawy i całkiem zabawny, ale nie wiem, czy mam ochotę na borykanie się z tymi wszystkimi literówkami i błędami, które odstraszają - mimo, że nie jest to pomyłka autorki, tylko korekty, to i tak nie to strasznie odstrasza :(

    OdpowiedzUsuń
  5. chwilowo mam dość historii tego typu, dlatego z Córką łowcy demonów pasuje.

    OdpowiedzUsuń
  6. może kiedyś, do poduszki poczytam, ale bardzo nie lubię błędów, chwilowo zamuliły mnie tego typu opowieści i sięgam po ambitniejsza słowiańska fantastykę. obserwuję ;>

    OdpowiedzUsuń
  7. Książka już za mną i czekam na kolejne części:))
    Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
  8. Błędów w korekcie jest rzeczywiście sporo. Starał się nie zwracać na nie uwagi.Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  9. Wydawnictwo nie życzyło sobie wzmianki o literówkach? Tym większy plus dla Autorki recenzji ;) A bezbłędnie wydana książka to obowiązek dobrego wydawnictwa

    OdpowiedzUsuń
  10. Miałam dużą ochotę na tę książkę, ale teraz po prostu nie będę miała takiego ciśnienia :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Książka raczej nie dla mnie, spasuję ;)

    OdpowiedzUsuń
  12. Z wielką przyjemnością przeczytam w przyszłości.

    OdpowiedzUsuń
  13. "Córka Łowcy Demonów" zajmuje bardzo wysoką pozycję na mojej długiej liście książek do koniecznego przeczytania. Nie mogę się doczekać, kiedy w końcu ją dorwę :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Nie wiem dlaczego, ale pomimo wielu pozytywnych recenzji do książki mnie nie ciągnie, wręcz odpycha. Jednak kiedyś z pewnością sięgnę.

    OdpowiedzUsuń
  15. Nie moja to bajka, więc nie sięgnę, choć fantastykę lubię ;)

    OdpowiedzUsuń
  16. Ciekawie się prezentuje, a pozytywne recenzje tylko zaostrzają apetyt :)

    OdpowiedzUsuń
  17. nie wiem czemu odpuszczacie, tak naprawdę książka nie jest wcale taka zła, ja łyknęłam ją szybko i czekam z niecierpliwością na kolejne części.

    OdpowiedzUsuń

Drogi Czytelniku!

Dziękuję za odwiedziny i pozostawiony po sobie ślad. Pamiętaj, proszę, o podpisie - lubię wiedzieć z kim mam przyjemność dyskutować. ;)

Pozdrawiam!