„Zachcianek” - Katarzyna Michalak

           „- Kuba,  jak często my to robimy? - zapytała wieki później,  gdy ostatnie ze zwierząt zostało złapane, mężczyźni rozeszli się do domów, a jej asystent kończył strugać raciczkę.
- Ja z panią doktor? Dość rzadko.
Najpierw nie zrozumiała dowcipu, a potem roześmiała się głośno.
- Ty zbereźniku! O owcach mówię!
- Z owcami nie miałem jeszcze przyjemności...
- Kuba!!!”*

            Marzenia, wiara, nadzieja i optymizm... W rzeczywistości to jest potrzebne dam do szczęścia do tego miłość naszego życia oraz własny kąt i... i nic więcej nie trzeba! A co jeśli ktoś nam to odbiera? Co mamy zrobić gdy nasze marzenia są nam odebrane, zniszczone zdeptane... Jak odzyskać wiarę w ludzi i to co utracone? Jak zaufać tym co skrzywdzili... Czy jest to możliwe?

            Pamiętacie Patrycję z „Poczekajki”? Tak, mówię o tej dziewczynie, która porzuciła wszystko by szukać swego miejsca na ziemi, które nawet znalazła... Teraz żyje sobie szczęśliwie ze swoim księciem, tylko czy te szczęście jest prawdziwe? Niestety jak to w życiu bywa i nad Pati pojawiły się burzowe chmury. Dziewczyna nie jest wcale taka szczęśliwa jak miała być, tęskni za swoją chatką, a luby traktuje ją jak zabawkę i widzi kiedy coś od niej chce... Do tego sprowadza Jankę, która już raz czyhała na jej życie i tym razem nie omieszka pozbyć się rywalki. No i jak można było się domyśleć gdy tylko była okazja życie Patrycji było zagrożone... A co najgorsze dla zakochanej kobiety to nie ukochany ją uratował, a najgorszy wróg...  Co się zdarzyło pod nie obecność ukochanego Gabriela i czemu Łukasz, który ją tak perfidnie skrzywdził teraz ją ratuje i chce jej wybaczenia? Czyżby młodą dziewczynę czekała kolejna szkoła życia? Co się stanie z jej wiarą w dobroć i marzenia... A co najważniejsze co z tym wszystkim ma wspólnego krąg czarownic...?

            Specjalnie zwlekałam z recenzją co by zeszły ze mnie emocje, ale to chyba nic nie da... Kolejna książka Kasi, która podbiła moje serce. Sama nie wiem czemu, przecież one są zwykłym życiu, prawda? No prawda, ale też o tym, że trzeba marzyć, wierzyć. W pierwszej części Pati ujęła mnie tym, że jest sobą, nikogo nie udaje, nie gra  - ot czysta Patrycja. Dziewczyna swoje przeżyła, ale nadal ufa bezgranicznie. Żal mi jej było gdy tęskniła za Poczekajką, było widać jak na dłoni, że jej serce tam się wyrywa... Dziewczyna może i jest naiwna i czasem irytująca, ale taki jej urok. Jak coś postanowi to do tego dąży, a gdy upadnie to popłacze, ale wstanie i idzie dalej. Szczerze mówiąc po „Zachcianek” sięgałam z obawą niepewna co mnie czeka oraz lękiem czy się nie rozczaruję. No bo czy coś może przebić pierwszą część? Może i to jak! Już po pierwszym rozdziale wiedziałam, że się będzie dziać, co prawda nie sądziłam, że aż tyle... Michalak i tym razem pokazała, że jak coś pisze to jest to świetne, a czytelnik nie żałuje ani chwili spędzonej z jej książkami. Marzenia, wiara, przyjaźń, walka o życie, utrata wiary w najważniejsze, wybaczenie, szczypta magii, a to wszystko okraszone dużą dawką zabawnych scen i dialogów - no śmiech przez łzy. Prawda, że to już było wcześniej, ale tu chodzi o te zaskoczenie, w życiu nie podejrzewałam Łukasza o... a nie będę zdradzać tym co nie czytali... Powiem Wam, że byłam bardzo, ale to bardzo zaskoczona... Ta polska pisarka tworzy coś co wzrusza, bawi, przywraca nadzieje, daje siłę do walki, motywuje... mogłabym wyliczać i wyliczać. Jestem zachwycona, koniec książki czytałam dwa razy, a za chwilę zrobię to trzeci raz... nie wiem czemu, ale ciągnie mnie do tego...
            Zachwyty ogólne były teraz trochę o bohaterach, spokojnie Patrycję pominę już dużo o niej było... Pierw Gabriel i Łukasz – pomyliłam się w ich ocenie, zresztą pewnie było tak z większością czytelniczek serii. Myślałam, że ich znam i każdy dostał „swoją szufladkę”. A teraz? Przyznaje, że pozory potrafią zmylić i w raz z główną bohaterką na nowo nauczyłam się, że trzeba poznać wszystkie wersje wydarzeń... Hania, przyjaciółka Pati była zawsze gdy ta jej potrzebowała mimo tego,  że często miała żal o to, że wszystko kręci się wokół młodej Marynowskiej... Zdziwiona byłam trochę postępowaniem Bereniki, jednej z czarownic, ale z drugiej strony ją rozumiem. Tylko szkoda, że trzeba było tyle kręcić i kombinować...
            „Zachcianek” jest napisany stylem, który łatwo trafia do czytelnika, zabawne dialogi, wzruszające sceny i mnóstwo wszelakich emocji sprawia,  ze ani się obejrzysz, a kończysz ostatnie zdanie... To pozycja o walce, utracie, uzyskaniu i miłości. O życiu. Polecam wszystkim, dosłownie wszystkim – jest Ci smutno sięgnij po nią, nie wierzysz w pozytywne zakończenie spraw to też przeczytaj. Potrzebujesz chwili relaksu? Też pasuje. I skłania do przemyśleń...

*str. 232
Autor: Katarzyna Michalak
Tytuł: Zachcianek
Wydawnictwo: Albatros
Rok wydania: marzec 2009
Liczba stron: 368

20 komentarze:

  1. Mam tę książkę w planach:))

    OdpowiedzUsuń
  2. "Poczekajki" nie czytałam, ale może kiedy będę starsza...

    OdpowiedzUsuń
  3. Pani Kasia sprawia, że nawet zwykłe ludzkie życie staje się niezwykłe i wypełnione magią :D Po prostu kocham całą serię "Poczekajkową" :D Każda część jest lepsza od drugiej. Jeszcze nie raz do nich wrócę :D

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie miałam jeszcze okazji poznać pani Michalak, ale patrząc na furorę, jaką robi wśród blogerek to chyba warto się nią zainteresować, choć przyznaję, że słyszałam też negatywne opinie, które nieco mnie powstrzymują i studzą mój entuzjazm na jej temat ;P Ale kto wie, jak trafi się okazja, to sprawdzę na własnej skórze ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Muszę się za nią zabrać, szczególnie że mam bardzo miłe wspomnienia po "Poczekajce" :)

    OdpowiedzUsuń
  6. O autorce słyszałam wiele dobrego :). Musze się w końcu zapoznać z jej twórczością.

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  7. Książkę mam w planach, czytałam już jedną powieść Kasi Michalak "Sklepik z niespodzianką. Bogusia" i była całkiem fajna :)

    Pozdrawiam ciepło i zapraszam do mnie:

    papierowyazyl.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. Uwielbiam książki Kasi Michalak.One zawsze daja mi dużą dawkę optymizmu-mimo wszystko!

    OdpowiedzUsuń
  9. Czytałam ostatnio "Poczekajkę" i nie wiedziałam ze jest jej kolejna część:)
    będę musiała ją zdobyć:)

    OdpowiedzUsuń
  10. Czytałam same dobre recenzje o tej książce. A autorkę znam z jej wcześniejszych powieści, więc z pewnością zajrzę i do tej.

    OdpowiedzUsuń
  11. Od dawna sobie obiecuję, że wreszcie sięgnę po książki tej autorki i jak dotąd czytałam tylko jedną. Muszę nadrobić i to szybko. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Nie spodziewałabym się, że ta książka może być aż taka fajna :) Z wielką przyjemnością bym zapoznała się z jej treścią :)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  13. przeczytałam w zeszłym roku i przyznaję, że bardzo wiele emocji we mnie wzbudziła :)

    OdpowiedzUsuń
  14. cieszę się że podobała Ci się .....ja czytałam serię Poczekajkową dawno temu - i tego mi wtedy było trzeba żeby wrócić do żywych

    OdpowiedzUsuń
  15. Jeśli uda mi się przebrnąć w marcu przez trzy ogromne stosy, to na pewno sięgnę po tę książkę. Szczególnie, że komentarze i recenzja są bardzo zachęcające

    OdpowiedzUsuń
  16. @ kasandra_85 - tylko pierw Poczekakę przeczytaj ;)
    @ Marcepankowa - ależ tu nie ma podziału na wiek! ;D
    @ Tala - a ja Ci powiem, że boję się "Zmyślonej", tej dawki emocji...
    @ kamyk - a mi się wydaje, że Ci się spodoba ;) Spróbuj kiedyś ;)
    @ Gabrielle_ - moja droga jeśli "Poczekajka" Ci się podobała to ta tym bardziej ;)
    @ Caroline Ratliff - musisz, musisz ;D Polecam zaczęcie od "Rok w Poziomce" ;)
    @ Karolka - a "Sklepik..." jeszcze przede mną ;)
    @ jolinka - tak samo mi ;)
    @ BlueEyedGirl - jest, ta, Zmyślona i ma wyjść Czarowne ;)
    @ awiola - tylko zacznij od Poczekajki ;)
    @ Dosiak - "Sklepik..." czytałaś jeśli dobrze pamiętam... ;) Polecam Ci "Rok w Poziomce" ;)
    @ Miqa - cóż, Kasia zaskakuje ;)
    @ archer - jak wszystkie książki Kasi ;)
    @ Pauli - mi właśnie "Poczekajka" pomogła... Ta zresztą też.
    @ JULIA ORZECH - polecam! ;)

    OdpowiedzUsuń
  17. To ja chcę Poczekajkę przeczytać, koniecznie.

    OdpowiedzUsuń
  18. Zdecydowanie książki K. Michalak się pochłania - nie czyta! Kamyk, złe opinie to mogły być takie, że bohaterka naiwna itp. ale to właśnie dodaje powieści uroku ;). Poza tym jest w tym trochę fantastyki ;).

    OdpowiedzUsuń
  19. Przeczytałam całą serię i uwielbiam ją! :D

    OdpowiedzUsuń
  20. Wyłamię się, czytałam a właściwie starałam się przeczytać. Do mnie nie trafia,cieszę się że tylko wypożyczyłam i bez bólu oddałam.

    OdpowiedzUsuń

Drogi Czytelniku!

Dziękuję za odwiedziny i pozostawiony po sobie ślad. Pamiętaj, proszę, o podpisie - lubię wiedzieć z kim mam przyjemność dyskutować. ;)

Pozdrawiam!