„Używane serce” - Catherine Ryan Hyde

            „- Jednak czasami ludzie muszą cierpieć. Czasami po prostu muszą.”*

            Czy my potrafimy docenić to, że żyjemy? Chodzi mi o to, że nie imają się nas śmiertelne choroby, nie mamy poczucia iż dzień dzisiejszy może być ostatnim. Nie. Przynajmniej nie wszyscy. Okazuje się, że co któryś tam człowiek żyje na krawędzi nie bacząc na bezpieczeństwo - przecież jeszcze tyle przed nim. I wtedy nie bardzo rozumie tych po drugiej stronie mających świadomość upływającego czasu.

            Vida jest właśnie tą osobą, która doskonale jest świadoma upływu czasu. Dziewiętnastoletnia dziewczyna od urodzenia choruje na poważną wadę serca. Musi żyć całkiem inaczej niż reszta, szybko się męczy, nie ma dużego grona przyjaciół: „Nikt nie chce się zaprzyjaźnić z osobą, której za chwilę już nie będzie.”** Mimo tego, że jest dorosła matka traktuje ją jak dziecko. Wszystko zmienia się z momentem dostania nowego serca, może zacząć żyć na nowo - co prawda musi brać leki i męczy się szybciej niż inni, ale ma możliwość normalnie funkcjonować. Jedyne co ją dziwi to wspomnienia oraz uczucia, których nie powinna mięć. Tak samo jest gdy widzi Richarda męża kobiety od której ma serce - ona go... kocha mimo tego, że widzi mężczyznę pierwszy raz na oczy. Czyżby to było dawcy serca? Czy jest to możliwe, a jeśli tak co musi i co zrobi by pozbyć się tych emocji oraz wspomnień?

            Kolejna książka z serii „Zbliżenia” za mną i kolejne rozmyślenia we mnie. Każda dosłownie każda czytana przeze mnie pozycja z tego cyklu postawiła ślad chyba na zawsze. I takie lektury ja lubię, zmuszające do myślenia, zatrzymania się i spojrzenia na określony temat inaczej niż dotychczas.
            Tym razem miałam okazję przeczytać o takich sprawach jak kolejności życia i śmierci, żeby Vida mogła przeżyć ktoś musiał umrzeć. Smutne, ale prawdziwe - dziewczyna jak i matka miały wyrzuty sumienia bo każdego dnia czekali na kogoś śmierć. Komuś może wydawać się złe, ale podejrzewam, że gdyby był na ich miejscu myślał by dokładnie tak samo, zwykła chęć życia. Catherine Ryan Hyde prezentuje relacje ludzi w trudnych sytuacjach: zdesperowana matka walcząca o życie dziecka, zrozpaczony mąż i matka po stracie ukochanej osoby, a także relacje matki i córki, która dorasta i nie jest już małym nieporadnym dzieckiem. Oni wszyscy przeżywają swoje tragedie, uczą się żyć na nowo i próbują zrozumieć nadchodzącą kolej rzeczy. To też poszukiwanie siebie i swojego miejsca, Vida czuje, że musi coś zmienić, znaleźć - wyrusza więc w podróż dzięki której uzyskuje odpowiedzi i spokój. W powieści tej został poruszony temat pamięci komórkowej, jest on cały czas kontrowersyjny w środowisku lekarzy czy też naukowców. Pacjenci, którzy przechodzą przeszczepy często twierdzą, że zmieniają się gusta, upodobania kulinarne czy na przykład muzyczne. Na podstawie tej wiedzy powstała teoria taka, że każda komórka zachowuje wspomnienia i stąd zmiany w zachowaniu człowieka.
            „Używane serce” to niesamowity ładunek emocji. Wzrusza, bawi, uczy, czasem irytuje. W trakcie czytania nawet przez chwilę się nie nudziłam, akcja toczyła się szybko i wartko. Od samego początku wczułam się w uczucia bohaterów i bez problemów rozumiałam to czemu postępują tak, a nie inaczej. Forma pamiętników (co bardzo lubię) tylko uatrakcyjnia czytanie. Poznajemy szczegółowo uczucia Vidy jak i Richarda.
            Mimo trudnych tematów pozycja ta nie przygnębia, a daje nadzieję. Porusza i zmusza do pomyślenia. Musicie przeczytać!

*str. 225
**str. 32
Autor: Catherine Ryan Hyde
Tytuł: Używane serce
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Rok wydania: styczeń 2012
Liczba stron: 320

18 komentarze:

  1. Interesują mnie właśnie owe trudne tematy poruszane w "Używanym sercu", jak i forma pamiętników, które bardzo przyjemnie się z reguły czyta :) Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. Znam tę książkę od dłuższego czasu, choć nie miałam okazji czytać. Jest bynajmniej na mojej niewidzialnej liście książek, które chce mieć na swojej półce. Lubię książki poruszające trudne, życiowe sprawy.

    OdpowiedzUsuń
  3. Emocjonalna i życiowa książka. Lubię takie. :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Ech, samo życie. Chętnie przeczytam:)
    Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
  5. Mam w planach przeczytać:) Jak na razie widzę pochlebne recenzje tej książki, więc chyba warto:D
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  6. Zainteresowałaś mnie :D chwycę w najbliższym czasie :D

    OdpowiedzUsuń
  7. Czytałam niedawno i również bardzo mi się podobała :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Lubię czasem sięgnąć po tego typu literaturę, dlatego i tą powieść chętnie poznam bliżej.

    OdpowiedzUsuń
  9. Wygląda na emocjonującą ;) I podoba mi się forma pamiętnika.

    OdpowiedzUsuń
  10. Niestety, nie mam teraz głowy do takich książek, ale ciekawi mnie forma pamiętnika, dla tego też postaram się zdobyć jakoś tę książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Koniecznie muszę przeczytać, mam idealny nastrój na tego typu książki :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Ksiązki ze sporym ładunkiem emocji są w sam raz dla mnie.

    OdpowiedzUsuń
  13. Lubię tego typu literaturę i mam nadzieję, że kiedyś i ta książka wpadnie w moje łapki:)

    OdpowiedzUsuń
  14. Książka w sam raz dla mnie. Postaram się poszukać jak znajdę trochę wolnych funduszy i trochę czasu.

    Pozdrawiam, Klaudia.

    OdpowiedzUsuń
  15. Brzmi ciekawie, chętnie bliżej zapoznam się z tą książką :)

    OdpowiedzUsuń
  16. To musi być niesamowita książka - koniecznie muszę ją przeczytać!
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  17. Polubiłam taką tematykę odkąd przeczytałam "Opowieść dla przyjaciela" H. Poświatowskiej, dlatego już wpisuję książkę do notesu i postaram się w najbliższym czasie ją "złapać". Pozdrawiam ciepło

    OdpowiedzUsuń
  18. @ Elen - właśnie dla tego lubię serię Zbliżenia, porusza trudne i kontrowersyjne tematy.
    @ Miłośniczka Książek - w takim razie z pewnością ta Ci się spodoba ;)
    @ Ewa - ;)
    @ Isadora - tak, samo życie ;)
    @ Jadźka -no pewnie, że warto!
    @ Bibliotekarki - czekam więc na recenzje ;)
    @ Kasia - pamiętam ;)
    @ tetiisheri - polecam ;)
    @ Catalina - jest pełna emocji. A forma pamiętnika tylko to pogłębia ;)
    @ Marcepankowa - nie czytaj ba siłę bo się zrazisz, sięgnij po nią za jakiś czas ;)
    @ toska82 - koniecznie!
    @ pisanyinaczej.blogspot.com - polecam w takim razie ;)
    @ z głową w książce - z pewnością Ci się spodoba ;)
    @ Klaudia Karolina Klara - życzę szybkiego zdobycia książki ;)
    @ Wakacyjna - ;)
    @ Cinnamon - to jest niesamowita książka ;)
    @ JULIA ORZECH - a rozejrzę się za tymi Opowieściami... ;)

    OdpowiedzUsuń

Drogi Czytelniku!

Dziękuję za odwiedziny i pozostawiony po sobie ślad. Pamiętaj, proszę, o podpisie - lubię wiedzieć z kim mam przyjemność dyskutować. ;)

Pozdrawiam!