„Natalii 5” - Olga Rudnicka



      „-Rany boskie! – przerażona Nata rzuciła się w kierunku leżącej na podłodze siostry. Nie zważając na sukienkę, padła na kolana, wyjąwszy z torebki małe lusterko, przyłożyła je do ust ust do leżącej ruchu kobiety.
- Co ty wyprawiasz? – zapytała z zainteresowaniem brunetka, przyglądając się poczynaniem przyszłej pisarki.
- Sprawdzam czy oddycha.
- To dlaczego teraz ty chuchasz na lusterko, a nie ona?
- Sprawdzam, czy działa.
- Co działa? Lusterko czy Natalia?”*

      Co byś zrobili gdyby nagle w waszym życiu pojawiło by się nagle rodzeństwo o którym nie słyszeliście i nie wiedzieliście? Do tego miało tak samo na imię jak Wy? Dostajecie jeden dom w spadku i tajemnice… Musicie się nauczyć wspólnie żyć i ułożyć sobie na nowo własne życie. Mi przychodzi tylko jedno do głowy: „Tatuś miał poczucie humoru…”.

      Pięć kobiet, pięć Natalii, które do tej pory nie wiedziały o swoim istnieniu nagle dowiadują się, że mają siostry, a ich ojciec prawdopodobnie popełnił samobójstwo. Natalie potocznie zwane: Nata (początkująca pisarka i dziennikarka), Natka (maturzystka), Anna (pracownica banku), Magda  (studentka historii) i Natalia (matka dwóch pociech – Anieli i Przemka, w trakcie rozwodu) dostają w spadku wielki dom oraz dużą sumę pieniędzy. Jednak to nie wszystko. Kierowane wskazówkami ojca odkrywają jakąś tajemnice w związku, z którą są włamania do domu. Ktoś chce coś znaleźć i najwyraźniej znajduje się to u nich w domu. Siostry mające jednego ojca odziedziczyły zmysł obserwacji, ciekawość (ciągłe dążenie do odkrycia tajemnicy), hardość, która nie ułatwia współpracy oraz temperament, który nie ułatwia wspólnego mieszkania. Czy samobójstwo było samobójstwem? Jaką tajemnice mają do odkrycia siostry? Kto się włamuje do domu? No wreszcie jak dziewczyny radzą sobie w nowej sytuacji?

      Biorąc do ręki „Natalii 5” nie wiedziałam czego się spodziewać. Kryminał i ok. 550 stron mnie zaczęło przerażać. Jednak zaczęłam… Czy żałuję? Nie! Choć początkowo nie było szału to zbiegiem czasu zaczęła się „ostra jazda bez trzymanki” jak to mówi jeden z policjantów. Czytając powieść pani Rudnickiej dostałam dużą dawkę śmiechu, tajemnicę i przygodę. Przyznaje pakiecik całkiem udany. Powyższy cytat jest jednym z wielu, który doprowadził mnie do wybuchu śmiechu, którego nie potrafiłam kontrolować. Autorka zachwyciła mnie swoim stylem pisania. Z poważnego lub strasznego momentu momentalnie przeskakuje i mamy zabawny fragment co powoduje dreszcz strachu czy nowej przygody, a nagle salwę śmiechu. Nie lubię zbytnio kryminałów, ale takie bym mogła czytać. Ciekawie też są przedstawione tytułowe Natalie. Każda ma swoją osobowość i potrafi pokazać pazurki (nawet cicha i spokojna Natka). Dziewczyny od tak znalazły się w nowej sytuacji i choć nie było łatwo jakoś dają radę. Tak szczerze mówiąc to mamy tu do czynienia ze wszystkim po trochu: kryminał, sensacja, komedia (zapewniam, że uśmiejecie się do łez!) i romans w tle (taki cichy, spokojny, nie przeszkadzający i nie wpychający się na pierwszy plan. Podobało mi się też to, że do końca nie było wiadomo kto jest włamywaczem. Przyznaje byłam zaskoczona! Czytanie ułatwia też lekki styl pisania autorki, która swoimi słowami nęci czytelnika i nie pozwala mu się oderwać od książki.

      Pozostaje mi tylko ją polecić ;)

Za możliwość przeczytania dziękuję Magdzie, która zorganizowała akcję „Książka na wakacjach”!


*str. 87
Autor: Olga Rudnicka
Tytuł: Natalii 5
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok wydania: kwiecień 2011
Liczba stron: 560

23 komentarze:

  1. Ciekawa recenzja, książkę chętnie przeczytam :D

    pozdrawiam ! :d

    OdpowiedzUsuń
  2. Książkę mam w planach i po tyle zachęcających recenzjach juz nie mogę doczekać się kiedy wpadnie w moje łapki:)
    Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
  3. Czytałam o niesfornych paniach Sucharskich. Ubawiły mnie niezmiernie :) Świetne połaczenie komedii i kryminału, choć tego ostatniego jest jakby mniej :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Mam na uwadze tę książkę. :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Miałam propozycję zrecenzowania tej ksiażki, ale niestety odmówiłam. Teraz żałuję bo przeczytałam wiele pozytywnych recenzji i książka wydaje się ciekawa ;) Cóż, być może znajdę ją gdzieś w bibliotece:)

    OdpowiedzUsuń
  6. Mnie się też podobała:)
    Już szukam innych książek tej autorki:)

    OdpowiedzUsuń
  7. Ogromnie cieszę się, że mam Natalie na swojej półce, muszę tylko wygospodarować chwilkę i sięgnąć po tę książkę:) Akurat powieść z dużą dawką humoru jest u mnie wskazana:)

    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  8. Książki Rudnickiej lubię, więc Natalie również są na mojej liście :) Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Pamiętam ile śmiechu wywołała we mnie ta książka. niesamowity klimat. też polecam.

    OdpowiedzUsuń
  10. chętnie zostawię ją sobie na jesienne ponure wieczory, będzie w sam raz na poprawę nastroju :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Cieszę się, że Ci się Natalie spodobały :)!

    OdpowiedzUsuń
  12. Niezmiernie się cieszę, że Ci się spodobały Natalie :)
    Podeślę Ci wkrotce adres następnego uczestnika zabawy :)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  13. Chciałam ją przeczytać i nawet miałam ją na półce, ale ja oddałam do biblioteki (bo ją wypożyczyłam).

    OdpowiedzUsuń
  14. Cieszę się, że i Tobie ksiązka się podobała. Ja byłam zachwycona, tylko bolałam nad tym, że książka już się skończyła.

    OdpowiedzUsuń
  15. Książka już u mnie na półce czeka :)

    OdpowiedzUsuń
  16. Świetna recenzja. Od przeczytania "Kobiety bez twarzy" polubiłam kryminały, więc jak książka wpadnie w moje ręce, to z pewnością po nią sięgnę :) Tylko boję się, że pomylą mi się bohaterki przez te same imiona.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  17. A ja nie czytałam żadnej książki autorki. No ale skoro zachwalasz? Może poszukam jej wcześniejszych książek

    OdpowiedzUsuń
  18. już się nie mogę doczekać, kiedy książka do mnie przybędzie.

    OdpowiedzUsuń
  19. Książka cierpliwie czeka (u mnie na półce) na swoją kolej. W końcu nadejdzie jej czas 8)

    OdpowiedzUsuń
  20. Mam coraz większą ochotę na "Natalii 5" ;Db Zwłaszcza, że lubię to, gdy: "Tak szczerze mówiąc to mamy tu do czynienia ze wszystkim po trochu: kryminał, sensacja, komedia (zapewniam, że uśmiejecie się do łez!) i romans w tle (taki cichy, spokojny, nie przeszkadzający i nie wpychający się na pierwszy plan. "

    OdpowiedzUsuń
  21. Również mam zamiar przeczytać tę książkę dzięki Magdzie. ;) Dotąd nie spotkałam się z twórczością pani Rutnickiej, więc jestem ciekawa. ;x

    OdpowiedzUsuń
  22. Kolejna zachęcają recenzja. Ochota na tę książkę rośnie. Jestem jej bardzo ciekawa :)

    OdpowiedzUsuń

Drogi Czytelniku!

Dziękuję za odwiedziny i pozostawiony po sobie ślad. Pamiętaj, proszę, o podpisie - lubię wiedzieć z kim mam przyjemność dyskutować. ;)

Pozdrawiam!